زندگی مشترک برای مهوش و محمود از همان سال‌هایی آغاز شد که هنوز دغدغه‌های دانشجویی و ساختن آینده را داشتند؛ آنها در کنار ادامه تحصیل و فعالیت شغلی، زندگی مشترکشان را ساختند؛ مسیری که بعدها با تولد دوقلوها وارد فصل تازه‌ای شد.

به  گزارش روابط عمومی دفتر نهاد رهبری در دانشگاه علوم پزشکی شیراز «مهوش حیدرزاده» بهورز خانه بهداشت و «محمود سعادت» پرسنل اورژانس ۱۱۵ دانشگاه علوم پزشکی شیراز در این گفت و گو از تجربه ازدواج، تحصیل و تولد دوقلوهایشان امیدرضا و فاطمه حلما می‌گویند.

حالا دیگر روزهایشان فقط با ساعت کلاس، شیفت کاری و برنامه‌های شخصی تنظیم نمی‌شود. دو مهمان کوچک، برنامه خانه را تعیین می‌کنند؛ دو نوزادی که هر کدام با یک لبخند و یک نگاه، می‌توانند خستگی یک روز طولانی را از یاد پدر و مادرشان ببرند.

مهوش از مادر شدن می‌گوید؛ از مسوولیتی که آسان نیست، اما شیرینی خودش را دارد

او معتقد است وقتی دو کودک همزمان وارد زندگی می‌شوند، هماهنگی میان کار، خانه و فرزندان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. روزهایی هست که خستگی زیاد است، اما کافی است صبح چشم باز کند و بچه‌ها را ببیند.

همان دو چهره کوچک، دوباره به روزش معنا می‌دهند.

مهوش با لبخند از تفاوت‌های دوقلوها می‌گوید؛ یکی آرام‌تر و دیگری پرتحرک‌تر، یکی بیشتر اهل نگاه و لبخند و دیگری کنجکاوتر.

دو کودک که با هم به دنیا آمده‌اند، اما هر کدام شخصیت و دنیای خودشان را دارند.

پدر شدن؛ تجربه‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند برایش آماده‌ات کند

محمود سعادت هم پدر شدن را تجربه‌ای متفاوت از آنچه پیش از تولد فرزندان تصور می‌کرد، می‌داند.

او می‌گوید شاید پیش از تولد بچه‌ها فکر می‌کرده تا حدودی برای پدر شدن آماده است، اما بعد فهمیده هیچ آمادگی‌ای جای تجربه واقعی را نمی‌گیرد.

وقتی دو کودک همزمان وارد زندگی می‌شوند، تقریباً همه چیز دو برابر می‌شود؛ از شیشه شیر و لباس گرفته تا نگرانی‌ها و البته شادی‌ها.

برای محمود، پدر شدن فقط اضافه شدن دو عضو جدید به خانواده نیست؛ نگاهش به آینده هم تغییر کرده است. حالا بیشتر از گذشته به آینده خانواده، تربیت فرزندان و ساختن محیطی آرام برای رشد آنها فکر می‌کند.

و شاید مهم‌تر از همه، این تجربه به او و مهوش یاد داده که در زندگی مشترک، همراه بودن فقط یک جمله نیست؛ در روزهای خستگی و بی‌خوابی و نگرانی، باید واقعاً کنار هم بود.

زندگی مشترک، پایان رویاها نیست

یکی از دغدغه‌های این زوج، موضوعی است که بسیاری از جوانان با آن روبه‌رو هستند؛ اینکه آیا می‌توان همزمان ازدواج کرد، ادامه تحصیل داد، کار کرد و خانواده تشکیل داد؟

مهوش و محمود پاسخشان را از دل تجربه خودشان می‌دهند.

به باور آنها، ازدواج الزاماً به معنای کنار گذاشتن مسیر علمی و شغلی نیست. زندگی مشترک مسوولیت‌های تازه‌ای دارد، اما اگر انتخاب بر پایه شناخت و آگاهی باشد و زوجین در کنار یکدیگر حرکت کنند، می‌توان میان کار، تحصیل و خانواده تعادل ایجاد کرد.

آنها معتقدند جوانان نباید منتظر رسیدن به شرایط کاملاً ایده‌آل بمانند؛ چرا که زندگی همیشه بدون دغدغه و مشکل آغاز نمی‌شود.

گاهی باید در کنار یکدیگر، شرایط بهتر را ساخت.

دانشگاهی که دانشجو را فقط پشت نیمکت نمی‌بیند

برای مهوش، توجه به زندگی دانشجویی، تنها به کلاس و درس محدود نمی‌شود.

دانشجو ممکن است در کنار دغدغه امتحان و آینده شغلی، درباره ازدواج، انتخاب همسر، تشکیل خانواده و آینده زندگی‌اش هم سؤال داشته باشد.

او معتقد است دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه می‌تواند در این مسیر، همراه دانشجویان باشد؛ نه فقط با برنامه‌های آموزشی و فرهنگی، بلکه با ایجاد فضایی برای گفت‌وگو، مشاوره و شنیدن تجربه زوج‌هایی که خودشان این مسیر را طی کرده‌اند.

محمود هم معتقد است تجربه واقعی زوج‌های جوان می‌تواند برای دانشجویانی که درباره ازدواج تردید دارند، ملموس‌تر از هر توصیه‌ای باشد.

گاهی شنیدن داستان واقعی یک زوج، کافی است تا یک جوان بداند قرار نیست برای ساختن زندگی، همه چیز از ابتدا بی‌نقص باشد.

یک هدیه، یک خاطره و دو مهمان کوچک

آمدن امیدرضا و فاطمه حلما، دو مهمان کوچک که خانه را شلوغ‌تر کرده‌اند؛ خواب‌ها را کوتاه‌تر، مسوولیت‌ها را بیشتر و دل‌ها را  آرام تر و خوشحال تر.

قصه مهوش و محمود، قصه یک زندگی بدون سختی نیست؛ قصه دو جوان است که در کنار تحصیل و کار، خانواده‌ای ساخته‌اند و حالا با همه نگرانی‌ها، خستگی‌ها و شیرینی‌های پدر و مادر شدن، آینده را با  برای دو  فرزندشان در کنار هم بسازند.

حالا مهوش و محمود، یک خانواده چهار نفره‌اند.

و دو مهمان کوچکشان، امیدرضا و فاطمه حلما، هر روز قصه تازه‌ای از زندگی را برایشان می‌نویسند.

پایان خبر